«Αυτή η πόλη στην οποία ζούμε σήμερα και η οποία ακούει στο όνομα Αθήνα έχει χιλιόχρονη ιστορία...» λέγεται στην αρχή ενός από τα μέρη της ιστορίας «Υπήρχε κάποτε μια Πόλη και ο Ήλιος» του Σ.Λ. Οινιάδη, αλλά τι επιτρέπει σε μια αρχαία πόλη να διατηρήσει την ταυτότητά της με το πέρασμα του χρόνου; Είναι δυνατό να συμβεί αυτό, ή - όπως λέει ο Umberto Eco – για το τριαντάφυλλο του παρελθόντος (ή ίσως για την αρχαία Ρώμη) "Nomina nuda tenemus": μας μένει μόνο το όνομα; Η κοινωνική και πολιτιστική ταυτότητα της πόλης, άρα και η δική μας, μπορεί να διατηρηθεί όσο δεν μένουμε προσκολλημένοι μόνο στο παρελθόν: πρέπει να τη φωτίζουμε με τον «ήλιο» της ελπίδας και η ελπίδα πρέπει να ακολουθείται από προσωπική και συλλογική δέσμευση.