Βαθιά υπαρξιακή η νέα ποιητική κατάθεση της Ιφιγένειας Σιαφάκα, προσεγγίζει με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο την απομόνωση και τον παραλογισμό που χαρακτηρίζουν τον σύγχρονο κόσμο αφενός, το ανθρώπινο δέος απέναντι στο μέγα μυστήριο του θανάτου, αφετέρου. Ενδεικτικό, εξάλλου, το μότο: «Ήχος χορεύει/ Σπλάχνα σιωπής κρατά/ δεν είμαι μόνος».
>>>
