ενότητες βάσει της χρονικής περιόδου αναφοράς τους αλλά και του θεματικού άξονα με τον οποίο συναλλάσσονται: α) Τεχνικές Ανάλυσης Ιστορικών Πηγών, β) Αρχειακές Πηγές για τον Ελλαδικό Χώρο, γ) Πηγές Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας και δ) Φορείς Εκπαίδευσης και Ιστορία.
Το βιβλίο χαρακτηρίζεται από μία σημαντική πρωτοτυπία. Μέσα από τις εξαιρετικές συμβολές
των συγγραφέων με ενάργεια αναδύεται η επιτακτική ανάγκη ο ζωντανός διάλογος μεταξύ πηγών και ιστορικού να χαρακτηρίζεται από διαθεματική προσέγγιση, μεθοδολογική εγρήγορση, κριτική ευαισθησία
και επιστημονική ωριμότητα. Ένα είναι βέβαιο, η Ιστορία δεν γράφεται ποτέ μόνο με πηγές.
