Ανηφορίζοντας σκαλιά στιγμές δεκαετίες πώς πέρασαν δέκα χρόνια; Απόψε σε καλώ σε φέρνω ξανά εδώ σαν διάρκεια και σαν υπόσχεση απ’ όλες σου τις ηλικίες ταυτόχρονα. Πατέρας ενός γιου και γιος ενός πατέρα με τα γυαλιά και τη φωνή το γέλιο και τα τζιν σου μες στην αοριστία της πολλαπλότητας το ταυτόχρονο που είναι η κάθε μας σύνοψη στους δρόμους αυτούς στοιχειωμένους απ’ τα φαντάσματα των αγοριών που και οι δύο κάποτε υπήρξαμε. >>>
