Η ποίησή του δεν εξιδανικεύει, εξευγενίζει. Δεν αποφεύγει τον πόνο, τον αγκαλιάζει. Και μέσα από την αλήθεια του βλέμματος, βρίσκει το μεγαλείο στα μικρά και ταπεινά.
Στις σελίδες αυτής της συλλογής, ο αναγνώστης δεν διαβάζει απλώς στίχους, ακούει καρδιές. Νιώθει την ανάσα μιας γαλήνης που δεν τελειώνει, γιατί έχει τις ρίζες της στην πιο ουσιαστική ανησυχία: την ανάγκη για ουσιαστική αγάπη, για βαθιά παρουσία, για αληθινή ζωή.
Μια ποιητική κατάθεση που δεν ζητά να εντυπωσιάσει, αλλά να αγγίξει. Και το πετυχαίνει με τρόπο αθόρυβο, διαυγή και διαρκή. Σαν γαλήνη, σαν προσευχή, σαν ελπίδα!
