Η απώλεια της Αθηνάς Αλεξανδρή (1925–2019), μιας σημαντικής ψυχαναλύτριας, μιας σπουδαίας δασκάλας και μιας δημιουργικής συγγραφέως, άφησε ένα βαθύ και δυσαναπλήρωτο κενό στην ελληνική ψυχαναλυτική κοινότητα. Η Αθηνά Αλεξανδρή είχε συμμετάσχει καθοριστικά στην ίδρυση ψυχαναλυτικών θεσμών (ΕΕΨΨ, ΕΨΕ), και είχε διακριθεί για την ευρεία και εμπνευσμένη ψυχαναλυτική της εργασία ιδιαίτερα με «δύσκολους ασθενείς», της οποίας ένα μέρος πρόλαβε να καταγράψει στις μελέτες που μας άφησε. Για δεκαετίες υπήρξε δασκάλα και επόπτρια ειδικών της ψυχικής υγείας –εντός και εκτός ψυχαναλυτικών και πανεπιστημιακών θεσμών– βοηθώντας τους στην κατανόηση και θεραπευτική αντιμετώπιση τέτοιων ασθενών, με οδηγό την ψυχαναλυτική σκέψη. Η τόλμη της, η δυνατότητα να επινοεί και να δοκιμάζει, η αγάπη της για την κλινική εργασία και η αντοχή της, σε συνδυασμό με μια σπάνια ικανότητα να ακούει το ασυνείδητο και να του απευθύνεται, συνετέλεσαν στο να παίξει καθοριστικό ρόλο στην καθιέρωση και εξέλιξη της ψυχανάλυσης στη χώρα μας και να αφήσει μια πολύτιμη κληρονομιά.