Η Ιδυία είναι η θεότητα που στην αρχαία ελληνική μυθολογία αντιπροσωπεύει τη γνώση, τη σοφία. Eίναι κόρη του Τιτάνα Ωκεανού και της Θέτιδας. Σε αυτό το μυθιστόρημα ο χαρακτήρας της ερμηνεύεται ελεύθερα από τη Φιλομένα Λομπάρντο (Filomena Lombardo).
Ο Άγγελος είναι ένας σαραντάρης πιανίστας, ζει τις δυσκολίες και τις αντιφάσεις της εποχής μας, αλλά ξαφνικά βρίσκεται σε έναν μυστηριώδη κόσμο που δεν γνωρίζει, έχει να αντιμετωπίσει κινδύνους και παράξενα πλάσματα.
Έχει χάσει τη μνήμη του, είναι μπερδεμένος, αβοήθητος. Ο κόσμος που τον φιλοξενεί είναι ακατανόητος και η αθωότητά του είναι ένα όπλο που μοιάζει ανεπαρκές. Η μουσική του είναι άχρηστη. Τον χαρακτήρα του υποδύεται ο Ενρίκο Ινφερέρα (Enrico Inferrera).
Ο τίτλος είναι ένα παράδοξο: η Ιδυία και ο Άγγελος συνομιλούν με το μυαλό τους, εξετάζοντας την πολυπλοκότητα από τη δική τους –φαινομενικά ασύμβατη– οπτική γωνία: ο μύθος, η φαντασία και η πραγματικότητα φαίνονται ασύμβατες, αλλά, στο τέλος, συγχωνεύονται.
Η ελληνική μυθολογία γίνεται ένα σύγχρονο εργαλείο για να εμβαθύνουμε στο νόημα της ύπαρξής μας σε μια σουρεαλιστική ατμόσφαιρα.
Ένα πρωτότυπο και προκλητικό εγχείρημα, που επινοήθηκε και πραγματοποιήθηκε από τους δύο συγγραφείς, αναζητώντας το σύγχρονο στην κλασική κουλτούρα, χρησιμοποιώντας διαφορετικά στυλ γραφής και αφηγηματικές διαδρομές.
