Ο δοκιμιακός λόγος, το υβρίδιο αυτό μεταξύ αμιγώς προσωπικής έκφρασης και θεωρητικής πραγμάτευσης, φαντασίας και πραγματικότητας, αμέσως μετά τον Μονταίνι γνωρίζει σημαντική άνθηση στον πνευματικό κόσμο της Αγγλίας. Αυτή είναι μια ανθολόγηση δοκιμίων οκτώ Άγγλων συγγραφέων από την αυγή του 17ου έως και την εκπνοή του 19ου αιώνα, οι οποίοι, από διαφορετικό μονοπάτι ο καθένας, με βέβηλη ειρωνεία, χιούμορ, στοχαστική περιέργεια και, μαζί, ποιητική εσωτερικότητα μίλησαν για την πόλη, τη φιλοσοφία, την τέχνη, την ποίηση, μα και για την αγάπη, την απώλεια, τον Θεό και τον θάνατο.
Στα κείμενα των οκτώ Άγγλων δοκιμιογράφων που έχει επιλέξει, ανθολογήσει και μεταφράσει ο Δημήτρης-Χρυσός Τομαράς βρίσκει κανείς, κατ’ αρχάς, τις θαυμάσιες και εμβριθείς σκέψεις του Φράνσις Μπέικον για τη σημασία της φιλίας· αυτό που εντυπωσιάζει στον Μπέικον είναι το εκπληκτικό βάθος της γνώσης και της σοφίας του, αποτέλεσμα της μελέτης των κλασικών Ελλήνων και Ρωμαίων διανοητών από τους οποίους αντλεί έμπνευση και καθοδήγηση. >>>
