Η γραφή αξιοποιεί την ελευθερία που δίνουν οι ελεύθεροι συνειρμοί, προς την κατεύθυνση μιας προσπάθειας να απεξαρτηθεί η σκέψη από εύκολα στερεότυπα και να κατευθυνθεί σε μια διαφορετική –ή και καινούργια– ανάγνωση θεμάτων που μπορεί να είναι λίγο ή πολύ γνωστά. Έτσι, πρόκειται ουσιαστικά, για “μικρές ασκήσεις ελευθερίας σκέψης”.
Η ελευθερία της σκέψης είναι το σταθερό ζητούμενο. Η έννοια της πραγματικής ελευθερίας δεν έχει να κάνει μόνο με τη χωρίς τέλος διεκδίκηση δικαιωμάτων, αλλά και κυρίως με κάτι πιο “εσωτερικό”, που είναι το ζητούμενο μιας συγκροτημένης γνώσης, πάνω στην οποία μπορεί να εδράζεται η αληθινή ελευθερία.
Ο S. Kierkegaard έχει πει ότι οι άνθρωποι απαιτούν ελευθερία λόγου για να αναπληρώσουν την ελευθερία σκέψης, την οποία αποφεύγουν
