Έχουμε μπει σ’ έναν κύκλο συνέχειας της φυσικής κρίσης, που προκύπτει ως περιβαλλοντική κρίση κι αποδίδεται ως κλιματική κρίση. Όπως χαρακτηριστικά λέγεται, έχουμε μπει στο Ανθρωπόκαινο, σε μια περίοδο που μπορεί να είναι και η τελική, στην οποία ο άνθρωπος κατευθύνει τη γη σύμφωνα με τις επιθυμίες του κι όχι με τις ανάγκες του, με τη φύση ασθμαίνουσα ν’ ακολουθεί και ν’ «αντιδρά». Λειτουργεί πλέον ο άνθρωπος ως κυρίαρχος που εξουσιάζει τη γη, κατευθύνοντας ακάτεχα και ουτιδινά τον κόσμο.
Περιγραφή
Συγκεντρώθηκαν στον παρόντα τόμο κείμενά μου, που αφορούν σε δύο από τα
βασικά στοιχεία της ζωής στη γη, τη φωτιά και το νερό. Στοιχείων
που στα κείμενα του τόμου αναφέρονται στην ακρότητά τους, με τη
δημιουργία φαινομένων πυρκαγιών και πλημμυρών, τα οποία έχουν
επίπτωση στην ανθρώπινη ζωή και γενικότερα στην
περιβαλλοντική κατάσταση της γης. Μολοντούτο η έκφραση αυτών
επί τη βάσει της ακρότητάς τους απορρέει στις περισσότερες των
περιπτώσεων από τον ανθρώπινο παράγοντα, ως αιτία και ως
προαγωγό της κρίσης, αφού ο άνθρωπος με τον τρόπο που
λειτουργεί στη γη επηρεάζει τα εν λόγω στοιχεία, με αποτέλεσμα να
εκδηλώνονται μ’ έντονη αρνητικότητα απειλώντας την ίδια
τη ζωή στη γη, στις διάφορες εκφάνσεις της και στις εν γένει
