Οι ερωτικές επιστολές στην αρχαία Πομπηία ήταν κέρινες πλάκες στις οποίες είχαν χαραχτεί οι λέξεις όσο το κερί ήταν μαλακό. Ωστόσο, κάποιος άντρας ζωγράφισε πάνω στον τοίχο μια κέρινη πλάκα με την επιστολή του, που μοιάζει περισσότερο με ευχή: «Ο Σεκούντους χαιρετά την Πρίμα του, όπου κι αν βρίσκεται. Σε ικετεύω, δέσποινα, αγάπησέ με».
Όταν, το 1990, έπεσαν στα χέρια μου οι ερωτικές επιστολές που αντάλλαξαν ο πατέρας μου με τη μητέρα μου, στις αρχές της δεκαετίας του ’50, εντυπωσιάστηκα. Εκείνος ήταν έφεδρος αξιωματικός στα Γιάννενα και μετά στα Χανιά κι εκείνη έμενε, με ό,τι είχε απομείνει από την οικογένειά της, στην Αθήνα. Διάβασα μία μόνο επιστολή, με όλη την ενοχή τού «τώρα κλέβω», και διαπίστωσα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς τους που αγνοούσα. Μπροστά σε ένα κομμάτι χαρτί, με τον αγαπημένο σου μακριά, γίνεσαι… άλλος άνθρωπος.
Αυτό ήταν το έναυσμα για να αρχίσω να αναζητώ ερωτικές επιστολές οι οποίες γράφτηκαν από προσωπικότητες που το υπόλοιπο βιογραφικό τους μόνο ευαισθησία και ρομαντική διάθεση δεν καταμαρτυρούν. Η έρευνα, αναπόφευκτα, επε-κτάθηκε και βρέθηκα να συγκεντρώνω βιβλία απ’ όλο τον κόσμο με ερωτική επιστολογραφία γνωστών ζευγαριών από τον χώρο της πολιτικής, των τεχνών, των γραμμάτων.
