Στη μονογραφία της Δρ. Χρ. Μιχαηλίδου εξετάζεται η δημόσια τάξη ως κώλυμα αναγνώρισης δικαστικών αποφάσεων στον Κανονισμό 1215/2012 υπό το πρίσμα της νομολογίας του ΔΕΚ/ΔΕΕ τόσο στην ουσιαστική όσο και στην δικονομική διάστασή της με ιδιαίτερη έμφαση στην αρχή της αναλογικότητας. Την εξέταση της σχετικής νομολογίας ακολουθεί η δικαιοσυγκριτική επισκόπηση της δημόσιας τάξης στην γερμανική, γαλλική και αγγλική έννομη τάξη καθώς και στην ελληνική δικαιοταξία με εκτενή νομολογιακά παραδείγματα ως προς τις επιμέρους εκφάνσεις της. Η δικαιοσυγκριτική ανάλυση αναδεικνύει ότι υφίσταται πράγματι ένας ευρωπαϊκός πυρήνας κοινών θεμελιωδών αρχών και αξιών που διαμορφώνει μια τάση διαμόρφωσης μιας ευρωπαϊκής δημόσιας τάξης ιδίως σε δικονομικό επίπεδο. Απεναντίας, οι περισσότερες αποκλίσεις μεταξύ των επιμέρους έννομων τάξεων ανευρίσκονται στο επίπεδο της ουσιαστικής ordre public. Επιπλέον επισημαίνεται, ότι αν και η δημόσια τάξη έχει εθνική προέλευση, λόγω της αυξανόμενης ευρωπαϊκής ενοποίησης αυτή αποκτά όλο και περισσότερο ευρωπαϊκό περιεχόμενο, ώστε να γίνεται πλέον αναφορά σε ευρωπαϊκή δημόσια τάξη.