Ο κ. Τσιάλτας εξετάζει την αντίρρηση συνείδησης σε σχέση με την υποχρεωτική στρατιωτική υπηρεσία (επισημαίνοντας ότι υπάρχουν και άλλες μορφές εκδήλωσης αυτής) και συγκρίνει την αντιμετώπισή της από το διεθνές δίκαιο και από τα τρία μελετώμενα εθνικά δίκαια. Επισημαίνει τις κοινωνικοπολιτικές ανάγκες που κάθε φορά διαμορφώνουν το πλαίσιο εντός του οποίου το κάθε κράτος προσπαθεί να θεσπίζει τις ρυθμίσεις που θεωρεί απαραίτητες. Αναφέρεται στους προβληματισμούς που δημιουργήθηκαν στις τρεις αυτές εθνικές έννομες τάξεις, στην πορεία του χρόνου, σε νομοθετικό και νομολογιακό επίπεδο. Παρουσιάζει τις ιστορικο-πολιτικές συνθήκες που είχαν οδηγήσει στις αρχικές ρυθμίσεις της υποχρεωτικής στράτευσης, αλλά και τις επακόλουθες κοινωνικοπολιτικές αλλαγές που «απαιτούσαν» μια κάποια διαφορετική ρύθμιση. Μελετά και παρουσιάζει με τρόπο εξόχως σαφή την απροθυμία, τις επιφυλάξεις, τις διστακτικές ρυθμίσεις Ελλάδας και Κύπρου, καθώς και την αρκετά ευμενέστερη, πιο «ήσυχη», αντιμετώπιση των αντιρρησιών συνείδησης από τη Γερμανία.