ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗΣ

Ένα απόγευμα του 2030, στη Φιλαδέλφεια, τη μεγαλύτερη πόλη της Πενσυλβάνια, στις βορειοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, βρίσκονταν σε ένα δικηγορικό γραφείο οι κληρονόμοι για το άνοιγμα μιας διαθήκης. Ο κύριος Τόμσον, ο δικηγόρος του εντολέα και επιχειρηματία Τζάκσον, κάλεσε τους συγγενείς για να τους γνωστοποιήσει όσα του κατέθεσε και συνέταξε ο ίδιος, σύμφωνα με την εντολή του πελάτη του.

Οι Τζάκσον κατάγονταν από Μικρασιάτη παππού, ο οποίος εγκαταστάθηκε στην Αμερική, έπειτα από ένα μακρύ ταξίδι στον Ατλαντικό, και, ύστερα από πολλά χρόνια αγώνα, εντάχθηκαν πλήρως στην κοινωνία, δημιούργησαν οικογένειες και αναγνωρίστηκαν ως ισότιμοι πολίτες της χώρας. Ο τελευταίος απόγονος της γενιάς, και παππούς του εντολέα, ξεκίνησε από τη Φλόριντα, όπου γνώρισε τη γυναίκα του, η οποία ήταν Αμερικανίδα, και στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν μόνιμα στη Φιλαδέλφεια. Απέκτησαν τρία παιδιά, δύο αγόρια και ένα κορίτσι. Οι παππούδες είχαν αποβιώσει και τα παιδιά τους είχαν δημιουργήσει τις δικές τους οικογένειες. Ο πρωτότοκος είχε έναν γιο, ο οποίος ήταν και ο εντολέας της διαθήκης. Ο προχωρημένης ηλικίας πατέρας του βρισκόταν ακόμη στη ζωή, ενώ η μητέρα του, η οποία έπασχε από άνοια, είχε πεθάνει έναν χρόνο νωρίτερα.

Στο δικηγορικό γραφείο παρευρίσκονταν τα τρία ξαδέλφια του, δύο αγόρια από τον αδελφό του πατέρα του και ένα κορίτσι από την αδελφή του. Ο εντολέας, ο οποίος είχε φύγει από το πατρικό του σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, δεν είχε αποκτήσει δική του οικογένεια. Οι συγγενείς απολάμβαναν μια άνετη ζωή, καρπό των μόχθων των παππούδων τους, που είχαν εργαστεί σκληρά σε διάφορες βιομηχανίες και στη συνέχεια ασχολήθηκαν με επιχειρηματικές επενδύσεις. Ήθελαν τα παιδιά τους να μεγαλώσουν χωρίς στερήσεις και να μη βιώσουν τις δυσκολίες τις οποίες εκείνοι αντιμετώπισαν, καθώς οι μικρασιατικές ρίζες του παππού, σε συνδυασμό με τη γαλούχηση που έλαβε από τους γονείς του, τον ώθησαν να προσπαθεί για το καλύτερο, ώστε οι επερχόμενες γενιές της οικογένειας να έχουν ένα λαμπρό μέλλον. Τους άφησε μία μεγάλη περιουσία με την ευχή να τη διατηρήσουν και να βοηθήσουν και τα παιδιά τους προς την κατεύθυνση αυτής της οικονομικής ανόδου, με γνώμονα πάντα τη σωστή διαχείριση και όχι την κατασπατάλησή της. Οι συμβουλές του αφορούσαν τη μόρφωση των παιδιών και τις ηθικές αξίες ως βασικές πηγές πλούτου.

Ο δικηγόρος ξεκίνησε με το άνοιγμα της διαθήκης, έχοντας την εντολή να είναι παρόντες μόνο τα τρία ξαδέλφια του εντολέα, παρόλο που ζούσε ο πατέρας του αλλά και ο θείος του. Η γυναίκα τού θείου του είχε πεθάνει πρόσφατα σε τροχαίο δυστύχημα. Η άλλη του η θεία, η μικρότερη αδελφή του πατέρα του, και ο σύζυγός της δεν ήταν παρόντες στην όλη διαδικασία, κατόπιν απαίτησης του εντολέα ανιψιού. Ο κύριος Τόμσον κρατούσε τη ληξιαρχική πράξη θανάτου του εκλιπόντος στα χέρια του και την ανακοίνωσε στους παρευρισκόμενους. Τους επισήμανε ότι ο εξάδελφός τους απεβίωσε πριν από μερικές ημέρες και εκείνοι, στο άκουσμα αυτό, ταρακουνήθηκαν και φάνηκε να δυσαρεστούνται. Πιθανότατα να μη γνώριζαν ότι είχε πεθάνει και παραξενεύτηκαν που το έμαθαν διά στόματος του δικηγόρου. Παρ’ όλη τη δυσφορία που ένιωσαν, κανένας δεν ήθελε ενώπιόν του να δείξει τη δυσαρέσκειά του και να εκφράσει κάποια παραπάνω ένταση, λες και προσπαθούσαν να κρύψουν κάτι και δεν έπρεπε να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματά τους. Μόνο η εξαδέλφη του ξέσπασε σε κλάματα και ήταν απαρηγόρητη, μόλις άκουσε για τον θάνατό του. Ο κύριος Τόμσον την καθησύχασε και περίμενε υπομονετικά για λίγο, μέχρι να ηρεμήσει και να αποδεχτεί την υπάρχουσα κατάσταση. Ο δικηγόρος είχε ενημερωθεί πρόσφατα από τη συμβολαιογράφο για το θλιβερό γεγονός και είχε εντολή να ανακοινώσει την ιδιόγραφη διαθήκη του εκλιπόντος. Έτσι, την άνοιξε και ξεκίνησε την ανάγνωσή της.

«Εγώ, ο Τζορτζ Τζάκσον, γεννηθείς…»

Διάβαζε όσα είχε γράψει ο εντολέας του και έφτασε στο κυρίαρχο κομμάτι της κληρονομιάς, που αφορούσε τους παρευρισκόμενους.

«Αφήνω την κινητή μου περιουσία στην εξαδέλφη μου, Σαμάνθα Άντερσον, κόρη της θείας μου Λίλιαν Τζάκσον, η οποία περιλαμβάνει λογαριασμούς και καταθέσεις σε δολάρια των ΗΠΑ σε τράπεζες της χώρας. Επιπροσθέτως, επιθυμώ με τα χρήματα αυτά να φροντίσει για την ανέγερση ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ικανότητες και να επιμεληθεί η ίδια τις ανάγκες που θα προκύψουν, εφόσον την καθιστώ εξολοκλήρου υπεύθυνη της διαχείρισης όλης μου της περιουσίας. Πιστεύω ότι θα πράξει τα δέοντα και θα υλοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο όσα εγώ πρεσβεύω. Την ακίνητη περιουσία μου την αφήνω σε άσυλα…»

Ο δικηγόρος διάβαζε αναλυτικά τα ποσά που ο διαθέτης άφηνε στην εξαδέλφη του, καθώς και τις δωρεές του σε άσυλα της πολιτείας στην οποία ζούσε επί τόσα χρόνια, διευκρινίζοντας πως η ακίνητη περιουσία του θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από την πολιτεία για την ανέγερση παρόμοιων ιδρυμάτων. Ολοκλήρωσε την ανάγνωση της μακροσκελούς διαθήκης, η οποία είχε υπογραφεί ενώπιον μαρτύρων, είχε κατατεθεί στο αρμόδιο δικαστήριο και φυλασσόταν στο γραφείο της συμβολαιογράφου. Όταν απεβίωσε ο εντολέας, εκείνη ανέθεσε στον δικηγόρο την ευθύνη της ανακοίνωσης στους κληρονόμους του περιεχομένου της. Όλα έγιναν κατόπιν εντολής του αποθανόντος και με κάθε νόμιμη διαδικασία. Μόλις τελείωσε ο δικηγόρος, η νόμιμη και μοναδική κληρονόμος έμεινε άναυδη, μη μπορώντας να αρθρώσει λέξη. Τα δε ξαδέλφια της δεν άντεξαν και ξέσπασαν, ασκώντας έντονη λεκτική βία εναντίον της.

«Τι του έκανες και άφησε όλη του την περιουσία σε σένα; Σε μία ανίκανη, που δεν βοήθησε ποτέ την οικογένειά μας; Είναι απίστευτο, εδώ κάτι έχει γίνει, δεν είναι τεκμηριωμένη η διαθήκη! Ξέρουμε ότι δεν είχε αποκτήσει δική του οικογένεια και δεν θα με ένοιαζε, αν είχε αφήσει την περιουσία του στον πατέρα του ή έστω αν τη διέθετε σε οποιονδήποτε άλλον, ακόμα και ξένο. Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα, όμως, για να την αφήσει στη Σαμάνθα, κάτι άλλο συμβαίνει εδώ και είναι πολύ ύποπτο όλο αυτό!» φώναζε ο Τζον.

«Ακριβώς έτσι είναι, δεν είναι δυνατόν! Γιατί να είναι η μοναδική κληρονόμος, εφόσον ξέρουμε πως δεν είχε ιδιαίτερες σχέσεις με κανέναν από την οικογένεια;» συμπλήρωσε ο Μακ, ο αδελφός του Τζον.

Η Σαμάνθα δεν τους απηύθυνε καθόλου τον λόγο και έδειχνε τρομοκρατημένη από τη συμπεριφορά των εξαδέλφων της και την όλη κατάσταση που είχε διαμορφωθεί. Ο δικηγόρος προσπαθούσε να επιβάλει την τάξη και να τους επαναφέρει σε πιο κόσμια συμπεριφορά.

«Σας παρακαλώ, σεβαστείτε τον χώρο και την επιθυμία του συγγενή σας! Δεν μπορώ να σας βοηθήσω, κατανοώ την απογοήτευσή σας που δεν κληρονομήσατε τίποτα, όμως, εγώ καλούμαι να σας αναφέρω όσα εκείνος είχε γράψει και, δυστυχώς, δεν μπορούμε να φέρουμε αντίρρηση…»