Ο χρόνος σε τίτλους, Μαρία Κούρση, Εκδόσεις Ηριδανός Η Μαρία Κούρση ανήκει στους λογοτέχνες που αντιμετωπίζουν την ποίηση ως χώρο στοχασμού όπου η εμπειρία του χρόνου, της μνήμης και της καθημερινότητας μετασχηματίζεται σε διαυγή εσωτερικότητα και σε ουσιαστικό λόγο. Η μεστή πολυμέρεια των ποιημάτων της μεταδίδεται στον αναγνώστη μεταφέροντας το νοηματικό τους περιεχόμενο μέσα από ιδιαίτερους συμβολισμούς ... >>>
Μαρία Κούρση «Ο χρόνος σε τίτλους», Εκδόσεις Ηριδανός, Σελίδες: 88, ISBN: 978-960-335-571-7 Μετά από δεκαέξι ποιητικές συλλογές και τρία παιδικά βιβλία η πολυγραφότατη Μαρία Κούρση επανέρχεται, «αλλιώς ωραία», όπως θα έλεγε και ο ποιητής, με τη συλλογή Ο Χρόνος σε τίτλους. Ο τίτλος μας θυμίζει τον στίχο Καιρός του σπείρειν καιρός του θερίζειν του Γιώργου Σεφέρη και του Εκκλησιαστή, βεβαίως, ακόμα το ... >>>
Η γραφή της Μαρίας Κούρση στη συλλογή Ο χρόνος σε τίτλους αναδεικνύει την ποιητική ωριμότητα της δημιουργού. Τα ποιήματα κατακτούν τον αναγνώστη αθόρυβα, με την ακρίβεια και την καθαρότητα μιας φωνής που γνωρίζει καλά τον αισθητό, τον υπεραισθητό όσο τον συναισθηματικό κόσμο των ανθρώπων. Με απλή κατανοητή γλώσσα επιλέγει σε κάθε στίχο της την κατάλληλη λέξη που θα φέρει το απόλυτα θετικό νοηματικό αποτέλεσμα. >>>
Η κατά κοινή ομολογία καλύτερη ποιήτρια της λεγόμενης γενιάς του ’80, Μαρία Κούρση, στον παρόντα τόμο, όπως και σε προηγούμενους, διαχειρίζεται το ποιητικό της σώμα βάσει συμβόλων, στα οποία θα αναφερθούμε αναλυτικά παρακάτω. Πράγματι, η δημιουργός θέτει τις ιδέες της, τις απόψεις της, τα συναισθήματά της, την ευαισθησία της αλλά πάνω απ’ όλα την τεχνική της στην κατασκευή ποιημάτων, τα οποία, όπως ... >>>
Η ποίηση, στην πιο ειλικρινή της μορφή, δεν είναι τίποτε άλλο από μια απόπειρα τιθάσευσης του χάους που προκαλεί το πέρασμα του χρόνου. Στη νέα της συλλογή με τίτλο «Ο χρόνος σε τίτλους», η Μαρία Κούρση επιχειρεί ακριβώς αυτό: να βάλει επικεφαλίδες στο άυλο, να ορίσει το ρευστό και να σκηνοθετήσει την ίδια τη φθορά και την αναγέννηση πάνω στο «σανίδι» της γραφής. Πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν διαβάζεται απλώς, αλλά παρακολουθείται ως μια θεατρική πράξη, όπου ο αναγνώστης καλείται να γίνει θεατής σε έναν κόσμο όπου οι λέξεις «κυκλοφορούν συνεχώς» και οι έννοιες αποκτούν σώμα. >>>
