Υπάρχει σίγουρα μια αρχιτεκτονική, οι αγωνίες που ήταν τα κίνητρα της γραφής, τα ποιήματα είναι αγωγοί των πρωταρχικών μηνυμάτων που κυοφορούνταν στην ποιητική σύλληψη. Μοιάζουν ωστόσο τα ποιητικά έργα πέρα από τις εμφανείς ταξινομήσεις, με ένα σύνολο επάλληλων στρωμάτων, καθένα από τα οποία οδηγεί σε ένα επόμενο. Οι πολλαπλές αναγνώσεις του έργου αποκαλύπτουν εσωτερικές δομές και γοητευτικές πολυσημίες. >>>
Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΖΩΗΣ Τι θα ήταν άραγε ο άνθρωπος εάν δεν είχε τη μαγική δύναμη να ονειρεύεται; Εάν ήταν υποχρεωμένος να (από)δέχεται απλώς όσα γίνονται, τις πράξεις τις τετελεσμένες, τις επιβεβλημένες συνθήκες, τις ετεροδιαμορφούμενες επιλογές, οι οποίες πολλές φορές φαντάζουν και επαναλαμβανόμενες; Μάλλον θα ζούσε μια ζωή πνιγηρή και πληκτική, έναν βίο ισοπεδωτικό χωρίς έμπνευση, χωρίς αξιώσεις χαράς. >>>
Φέγγος καπνών η νέα ποιητική συλλογή της Ζωγραφιάς Οτζάκη. Με αυτό τον αντιφατικό τίτλο επιλέγει να σηματοδοτήσει ένα ταξίδι που είναι μαζί πορεία αυτογνωσίας μα και ποιητική διαδρομή. Ένας μικρός Οδυσσέας η ποιήτρια κινείται μεταξύ του γκρι των καπνών, που μαίνονται στον κόσμο και του φέγγους ελπίζοντας να το αντικρίσει στο τέρμα της διαδρομής.
Η συλλογή δομείται ως ταξίδι – ταξίδι ποιητικό, ταξίδι ζωής και θανάτου, ταξίδι διερεύνησης του εαυτού μα και διερεύνησης του κόσμου– με πέντε σταθμούς κι ένα τέρμα. Ένα ταξίδι όμοιο με κύκλο, όπως η ίδια η ζωή. >>>
* Ζωγραφιά Οτζάκη, «Φέγγος καπνών», Εκδόσεις Κουκκίδα, σειρά: Ποίηση, Αθήνα, 2025, 67 σ., ISBN: 978-618-208-186-0 Η πρόσφατη ποιητική συλλογή, Φέγγος καπνών της Ζωγραφιάς Οτζάκη εντάσσεται στη σύγχρονη ελληνική ποίηση και υποδέχεται τον αναγνώστη σε έναν κόσμο όπου το φως και το σκοτάδι, η μνήμη και η πραγματικότητα, οι εικόνες και οι λέξεις, συναντώνται και σμίγουν σε ένα γόνιμο ποιητικό πεδίο. Ο τίτλος συγκεντρώνει δύο σύμβολα: το «φέγγος», δηλαδή το φως, και τον «καπνό», το απροσδιόριστο, το ανεστραμμένο, το υπαινικτικό. >>>
