Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΖΩΗΣ Τι θα ήταν άραγε ο άνθρωπος εάν δεν είχε τη μαγική δύναμη να ονειρεύεται; Εάν ήταν υποχρεωμένος να (από)δέχεται απλώς όσα γίνονται, τις πράξεις τις τετελεσμένες, τις επιβεβλημένες συνθήκες, τις ετεροδιαμορφούμενες επιλογές, οι οποίες πολλές φορές φαντάζουν και επαναλαμβανόμενες; Μάλλον θα ζούσε μια ζωή πνιγηρή και πληκτική, έναν βίο ισοπεδωτικό χωρίς έμπνευση, χωρίς αξιώσεις χαράς. >>>
Φέγγος καπνών η νέα ποιητική συλλογή της Ζωγραφιάς Οτζάκη. Με αυτό τον αντιφατικό τίτλο επιλέγει να σηματοδοτήσει ένα ταξίδι που είναι μαζί πορεία αυτογνωσίας μα και ποιητική διαδρομή. Ένας μικρός Οδυσσέας η ποιήτρια κινείται μεταξύ του γκρι των καπνών, που μαίνονται στον κόσμο και του φέγγους ελπίζοντας να το αντικρίσει στο τέρμα της διαδρομής.
Η συλλογή δομείται ως ταξίδι – ταξίδι ποιητικό, ταξίδι ζωής και θανάτου, ταξίδι διερεύνησης του εαυτού μα και διερεύνησης του κόσμου– με πέντε σταθμούς κι ένα τέρμα. Ένα ταξίδι όμοιο με κύκλο, όπως η ίδια η ζωή. >>>
* Ζωγραφιά Οτζάκη, «Φέγγος καπνών», Εκδόσεις Κουκκίδα, σειρά: Ποίηση, Αθήνα, 2025, 67 σ., ISBN: 978-618-208-186-0 Η πρόσφατη ποιητική συλλογή, Φέγγος καπνών της Ζωγραφιάς Οτζάκη εντάσσεται στη σύγχρονη ελληνική ποίηση και υποδέχεται τον αναγνώστη σε έναν κόσμο όπου το φως και το σκοτάδι, η μνήμη και η πραγματικότητα, οι εικόνες και οι λέξεις, συναντώνται και σμίγουν σε ένα γόνιμο ποιητικό πεδίο. Ο τίτλος συγκεντρώνει δύο σύμβολα: το «φέγγος», δηλαδή το φως, και τον «καπνό», το απροσδιόριστο, το ανεστραμμένο, το υπαινικτικό. >>>
