Ένα τρυφερό, αστείο και συχνά απολαυστικά ωμό αφήγημα ενηλικίωσης, ο Παράδρομος παρακολουθεί τον Ηρακλή καθώς επιστρέφει στις γειτονιές, στους ανθρώπους και στις εμπειρίες που τον διαμόρφωσαν: από τις φτωχικές προσφυγικές πολυκατοικίες και τα καλοκαίρια της αθωότητας στις πρώτες, αδέξιες απόπειρες ερωτικής μύησης και στις πικάντικες —και συχνά αλλότριες— ιστορίες των ταβερνείων· από τις φιλίες που έδιναν σχήμα στον κόσμο του μέχρι τη νοσταλγική σύγκριση ενός τότε πιο αγνού και ενός σήμερα πιο περίπλοκου κόσμου, γεμάτου αλήθειες αλλά και αντιφάσεις που τον δοκιμάζουν. Με χιούμορ και αυτοσαρκασμό, αλλά και με μια δόση μελαγχολίας, ο Ηρακλής αφηγείται όχι απλώς το πώς «έγινε άντρας», αλλά το πώς μεγαλώνει κανείς μέσα σε μια κοινωνία που αλλάζει, κρατώντας ό,τι μπορεί από την αλήθεια του εαυτού του.
Το νέο βιβλίο του Αντώνη Ζαΐρη με τίτλο Παράδρομος – Ο Ηρακλής μου έγινε άντρας, από τις εκδόσεις Στίγμος, είναι ένα μικρό δοκίμιο, όπου ο συγγραφέας δεν προτιμά την αποσιώπηση, αλλά μας ξεδιπλώνει μύχιες σκέψεις του και, με κάποιον τρόπο, μπαίνουμε στα πιο άδυτα μονοπάτια της ψυχής του. Μπορεί το συγκεκριμένο δοκίμιο να αποτελεί σκέψεις που δεν συνδέονται μεταξύ τους, αλλά οδεύουν προς την ίδια κατεύθυνση: την κατεύθυνση της εξομάλυνσης και της εξυγίανσης της ανθρώπινης σκέψης. >>>
Το βιβλίο Παράδρομος: Ο Ηρακλής μου έγινε άντρας του Αντώνη Ζαΐρη αποτελεί ένα ιδιότυπο κείμενο αυτοβιογραφικής αφήγησης και κοινωνικού χρονικού. Δεν ακολουθεί τους κανόνες της μυθιστορηματικής πλοκής, ούτε διεκδικεί τη νηφαλιότητα ενός δοκιμίου. Αντίθετα, οργανώνεται ως μια εκτεταμένη, απολύτως προσωπική εξομολόγηση προφορικού τύπου, όπου η ατομική μνήμη αξιοποιείται για να φωτίσει όψεις μιας ολόκληρης εποχής. >>>
