Τρεις διαλέξεις αυτομυθοπλασίας περί έρωτος, βίας και θανάτου: Οι εξομολογήσεις του Γαλλο-Ουρουγουανού συγγραφέα αποκαλύπτουν σπαράγματα της ουσίας μας, αυτού που μας αδελφώνει ως μέλη του ίδιου είδους, με όλο το φως και όλες τις σκιές του.
Περιγραφή
Οι εξομολογήσεις είναι μια πανάρχαια πρακτική κατά την οποία ο συγγραφέας αναλογίζεται μύχια τη ζωή και τις εμπειρίες του. Στη συνάντηση μεταξύ εκείνου που γράφει και του αναγνώστη ανακύπτει ένας χώρος οικειότητας όπου ξεγυμνώνονται οι πληγές του συγγραφέα. Ο αναγνώστης λειτουργεί ως μάρτυρας του αφηγήματος, ενώ δημιουργούνται επίσης χώροι για τη δική του αυτοανάλυση.
Καθώς εκτίθεται ό,τι συνήθως αποσιωπάται, αναδύονται οι βαθύτερες σκέψεις, τα λάθη των δυο τους, οι αδυναμίες τους και οι εσωτερικοί αγώνες τους. Αυτή τη στιγμή που βρίσκονται μόνοι ενώπιος ενωπίω, δύο άνθρωποι μοιράζονται και βιώνουν στοχασμούς σχετικά με την ανθρώπινη κατάσταση.
Πιστός στην καλλιτεχνική του ταυτότητα, ο Σέρχιο Μπλάνκο καταδύεται εδώ σε ένα έργο που συνδυάζει μεθόδους τυπικές της ακαδημαϊκής γραφής και την ήδη γνωστή θεατρική αυτομυθοπλασία.
Σε αυτές τις τρεις αυτομυθοπλαστικές διαλέξεις, ο συγγραφέας εμβαθύνει στα μεγάλα θέματα που πλαισιώνουν το ανθρώπινο ον. Εδώ παρατίθενται παιδικές αναμνήσεις, πραγματικά και φανταστικά πρόσωπα, έρωτες, απογοητεύσεις, οδύνες και μια ατελείωτη σειρά αναφορών σε διαφορετικές καλλιτεχνικές εκφράσεις.
Οι εξομολογήσεις του Γαλλο-Ουρουγουανού συγγραφέα αποκαλύπτουν σπαράγματα της ουσίας μας, αυτού που μας αδελφώνει ως μέλη του ίδιου είδους, με όλο το φως και όλες τις σκιές του.
Ο Σέρχιο Μπλάνκο έγινε γνωστός στο θεατρόφιλο κοινό της χώρας μας με το έργο του «Κασσάνδρα», μονόλογο που ανέβασε και έπαιζε για χρόνια η Δέσποινα Σαραφείδου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, με μεγάλη επιτυχία. Πιο πρόσφατα, το έργο του «Μια άλλη Θήβα», ανέβηκε στο Θέατρο του Νέου Κόσμου σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου και έλαβε επαινετικές κριτικές. Η συλλογή του Εξομολογήσεις (εκδ. Ροές) συγκεντρώνει τρεις μονολόγους για τρία διαφορετικά, μα εντέλει αλληλοσυνδεόμενα θέματα – τον έρωτα, τη βία και τον θάνατο. >>>
Οι Εξομολογήσεις του Sergio Blanco εγγράφεται σε μια μακρά παράδοση αυτοαναφορικής γραφής, η οποία διαμορφώνει την εξομολόγηση ως πράξη ταυτόχρονα πνευματική και αισθητική. Ωστόσο το συγκεκριμένο βιβλίο δεν περιορίζεται σε μια απλή αναδίπλωση του υποκειμένου προς τον εαυτό του, αλλά επιχειρεί έναν ριζικό μετασχηματισμό της εξομολογητικής πράξης, μεταφέροντάς την από τον ιδιωτικό χώρο της ενδοσκόπησης στον δημόσιο χώρο της διάλεξης και της σκηνικής εκφοράς.
>>>
Όπως λέει ο ίδιος ο συγγραφέας: «Επέλεξα να προσδιορίσω αυτό το είδος γραφής με τον όρο διαλέξεις αυτομυθοπλασίας, δεδομένου ότι πρόκειται για υλικά όπου τέμνονται δύο ρητορικοί τρόποι οι οποίοι, εκτός από αντίθετοι, είναι και ανταγωνιστικοί: η διάλεξη και η αυτομυθοπλασία. >>>
