Η κυρία Προυστ ήταν στην πραγματικότητα μία κυρία που έγινε δύο κι ύστερα γνώρισε τη Μάγια κι έγινε πάλι μία. Και η ζωή βρήκε το χαμένο της χαμόγελο στην όμορφη πολυκατοικία. Δεν είναι απλώς μια ιστορία, είναι του χρόνου και της ημέρας το πείσμα και η ανυποταξία. Μια απλή μέρα του ημερολογίου βρίσκει το θάρρος να σηκώσει ανάστημα, ένα παιδί βρίσκει το θάρρος να κάνει έξυπνες ερωτήσεις και μια παράξενη κυρία βρίσκει το θάρρος να πάρει πίσω τον χρόνο και τη ζωή που της έτρωγαν τα διπλά βαμμένα μαλλιά της, τα δύο χρώματα στα παλτά και στα γυαλιά της.
Η μεγάλη δύναμη του βιβλίου βρίσκεται στο ότι αξίζει να διαβαστεί από τα παιδιά γιατί ενθαρρύνονται να αγαπούν τη μέρα τους και να ζουν το χρόνο τους, αξίζει να διαβαστεί και από τους ενήλικες γιατί μας θυμίζει ότι ο χρόνος που δε βιώνεται, που δεν επιβραδύνεται, που δε μοιράζεται είναι χαμένος για πάντα, δε μετατρέπεται σε μνήμη και δεν επιστρέφει ποτέ.
>>>
