Η ποίηση είναι κορυφαία μυσταγωγία της ύπαρξης. Προσφέρει δε μία σπάνια αναγνωστική εμπειρία. Τα χαϊκού, το ελάχιστο της ποιητικής αναπνοής, στο συγκεκριμένο βιβλίο, αποτυπώνουν τις διαδρομές της έμπνευσης του ποιητή, σε σχέση με την κοινωνία, με τον άνθρωπο και όχι αποκλειστικά με τις υπαρξιακές του αναζητήσεις. Αυτός ο μινιμαλιστικός λόγος γίνεται φάρος του σύμπαντος. Ο ποιητής δε γράφει μόνο για τον εαυτό του. Απευθύνεται στους άλλους. Μέσα στη μοναχικότητα του εαυτού δε θέτει όρια. Συνδιαλέγεται με την κοινωνία, με το διηνεκές, με το άπειρο.
Μικρές ανάσες ποίησης Πρώτο βιβλίο για τον Γιάννη Τόμπρο, η συλλογή ποιημάτων χαϊκού, Είναι σίγουρα στιγμές, άρρυθμες (εκδ. Υψικάμινος, 2025), μάς προδιαθέτει θετικά για μια συνεπή και στέρεη πορεία στη νεοελληνική ποίηση. Ο Γιάννης Τόμπρος επάξια καταπιάνεται με την ποιητική φόρμα του χαϊκού, που έλκει την καταγωγή του από την ιαπωνική λογοτεχνική παράδοση. Ο περιορισμός σε 17 συλλαβές και τρείς στίχους (5-7-5) αποτελεί και το μεγάλο διακύβευμα σχετικά με τη λειτουργικότητα της συγκεκριμένης φόρμας. >>>
