Οι άλλοι άνθρωποι είναι μακρινές εκδοχές των λίγων προσώπων που έχω μάθει πλέον - με κόπο- να αναγνωρίζω μέσα στον κόσμο. Ο βίος των άλλων καθίσταται γενέθλιος τόπος μου. Κοιτάζω τον εαυτό μου, τα παλιά γραπτά, τα ταξίδια που έκανα, εκείνον που ήμουν. Σαν να είναι κάποιος άλλος που τον ξανάγράφω, βάζοντας το πρόσωπο μου να με κοιτά κατάματα από ένα σημείο στο βάθος του πεδίου της εικόνας
Το παζλ της ζωής μας. Τα κατακερματισμένα κομμάτια του εαυτού. Μια φράση του Μπόρχες καρφώνεται στο νου σου όταν διαβάζεις το καινούργιο μυθιστόρημα του Χρήστου Χρυσόπουλου «Βάθος πεδίου»: «Πλήθος είμαι». Ο Χρήστος που ξεκίνησε κατακερματίζοντας τον κόσμο στον «Περίκλειστο κόσμο» του, ο Χρυσόπουλος που πρώτος απ’ όλους μίλησε για την κατακερματισμένη μας εποχή και τον κατακερματισμένο μας εαυτό, πρώτος απ’ όλους φτάνει και στην απόλυτη σύνθεση: γράφοντας στη λευκή σελίδα είμαι ήδη όλοι οι άλλοι. >>>
