Ρεαλισμός
Αντικατοπτρισμοί του πραγματικού στη λογοτεχνία
Κυκλοφορεί
ISBN: 978-618-249-024-2
Πεδίο, Αθήνα, 11/2025
1η έκδ. || Νέα
Γλώσσα: Ελληνική, Νέα
Γλώσσα πρωτοτύπου: Αγγλική
Ενιαία τιμή έως 10/5/2027
€ 15.90 (περ. ΦΠΑ 6%)
Βιβλίο, Χαρτόδετο
13 x 20 εκ., 224 σελ.
Περιγραφή
Μια οξυδερκής και απολαυστική μελέτη του λογοτεχνικού ρεαλισμού και μια επισκόπηση των βασικών εκπροσώπων του.
Ο ρεαλισμός είναι ένα από τα πλέον δημοφιλή λογοτεχνικά ρεύματα, και η ρεαλιστική μυθοπλασία ως είδος έχει επιδείξει πεισματική αντοχή στον χρόνο. Μέσα από την περιγραφή της περίπλοκης εσωτερικής ζωής των χαρακτήρων, αλλά και μέσα από την ανάδειξη του ευρύτερου πλαισίου των πράξεών τους, μπορεί να ενεργοποιήσει στον αναγνώστη
μια ενσυναίσθηση που λίγες άλλες μορφές τέχνης
έχουν την ικανότητα να αφυπνίσουν. Αυτού του είδους η λογοτεχνία, όμως, είναι εν γένει και ένα προϊόν της μεσαίας τάξης:
τολμηρά ατομικιστική, γοητεύεται συχνά από τη θεματολογία
της ιδιοκτησίας, της φιλοδοξίας και του γάμου.
Μπορεί ένας τέτοιος ρεαλισμός να επιβιώσει στη μεταμοντέρνα εποχή;
Ο Τέρι Ίγκλετον διερευνά την περίπλοκη ιστορία, πρακτική και πολιτική του ρεαλισμού μέσα από ένα ταξίδι πολλών αιώνων, που περιλαμβάνει συγγραφείς-σταθμούς όπως η Τζορτζ Έλιοτ, ο Ντ.Χ. Λόρενς
και η Άιρις Μέρντοχ. Ο διακεκριμένος κριτικός επιχειρεί μια πνευματώδη και διασκεδαστική υπεράσπιση ενός λογοτεχνικού είδους το οποίο, με την πανοραμική του ματιά αλλά και με το ενδιαφέρον
του για το μεμονωμένο άτομο, καταφέρνει να αποτυπώσει
τις πολλαπλές όψεις ενός όλο και πιο κατακερματισμένου κόσμου.
Βιβλιοκριτικές
Ο Τέρι Ίγκλετον είναι διακεκριμένος καθηγητής Αγγλικής Λογοτεχνίας, απόφοιτος και διδάκτωρ του Κέμπριτζ, ενδιαφέρεται για την ιστορία και τη λογοτεχνία της βικτοριανής περιόδου, την αγγλική λογοτεχνία του 20ού αιώνα, τη θεωρία της λογοτεχνίας και την πολιτισμική θεωρία. Έχει διδάξει στα πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Μάντσεστερ κι έχει γράψει 50 βιβλία, στα οποία εκτός από θέματα λογοτεχνίας έχει ασχοληθεί με την πολιτική, ηθική ιδεολογία και θρησκεία. >>>
Ένας από τους λόγους που τα βιβλία λογοτεχνικής κριτικής σπανίως διαβάζονται -παρά από ένα εξειδικευμένο κοινό που ασχολείται ενεργά με την κριτική- είναι η δυσκολία του εγχειρήματος, αφού βρίθουν από τεχνικούς όρους, λογοτεχνικές σχολές μετά των ιερατείων τους, παραθέματα και ονόματα κριτικών των οποίων οι ερμητικά σφραγισμένες δοξασίες αποτρέπουν τους λιγότερο τολμηρούς από το να πλησιάσουν. Πρωτοπόροι της «Αποφευκτικής Σχολής» (αν μου επιτραπεί το χιούμορ) φυσικά οι Γάλλοι, οι οποίοι κατέχουν τα πρωτεία της δυσφορίας. >>>

Add: 2025-11-10 15:06:58 - Upd: 2026-06-18 13:46:28