Αν κρίνουμε από την αφιέρωση που αναγράφεται στην αρχή της ποιητικής συλλογής «Κινούμενος Λαβύρινθος» του Χρήστου Κιτσίδη, «Για όλες εκείνες και εκείνους που κάποια στιγμή μοιράστηκαν απλόχερα ένα κομμάτι του ταξιδιού τους μαζί μου και τους λιγοστούς ασυμβίβαστους, που βαδίζουν δίπλα μου και η φωτιά μέσα τους καίει όλες τις καλοστημένες ψευδαισθήσεις αυτού του κόσμου», κατανοούμε και το βαθύτερο περιεχόμενο των δεκαοκτώ ποιημάτων του που απαρτίζουν την συγκεκριμένη ποιητική συλλογή, την πρώτη εκδοτική προσπάθεια του εκ Τυρνάβου Λαρίσης ορμώμενου ποιητή. >>>
Ο Κινούμενος Λαβύρινθος είναι μια συλλογή που – επαληθεύοντας τον τίτλο της – μοιάζει περισσότερο με περιβάλλον το οποίο καλείται κάποιος να αναγνωρίσει, καθώς διατρέχει τα είδη της γραφής, πάντα με φιλικότητα προς τον αναγνώστη, σαν ένας λαβύρινθος με ευμετάβλητα τοιχώματα: οι χώροι που κατασκευάζει διαφέρουν στο πώς φωτίζονται, πώς θερμαίνονται και πως γενικά γίνονται αντιληπτοί από τις αισθήσεις. >>>
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα θέματα γύρω από τη γραφή, που αποτελεί αντικείμενο συζήτησης μέσα σε όλες τις εποχές, είναι αν μπορούμε να προσδιορίσουμε κοινά στοιχεία σε μορφή και θεματική σε λογοτέχνες, αν μπορούμε, δηλαδή, να ορίσουμε τη γενιά τους, στη βάση κάποιων έστω ελάχιστων, πλην καθοριστικών, χαρακτηριστικών. >>>
