Μέσα από τη διαδικασία της υιοθεσίας, η μικρή Φένια βρίσκει το δικό της «καταφύγιο» σε μια οικογένεια που την επέλεξε και την αγκάλιασε με όλη της την καρδιά. Ανακαλύπτει τη σημασία της αγκαλιάς, της καλοσύνης και της θαλπωρής, αποκτά έναν αληθινό αδερφό και νιώθει πως έχει πλέον
μια θέση, όχι μόνο στο τραπέζι, αλλά και στις καρδιές των δικών της ανθρώπων. Μια τρυφερή υπενθύμιση πως κάθε παιδί αξίζει αγάπη και οικογένεια.
Όταν διάβασα το «Μια θέση για μένα και για σένα», στάθηκα σε μια φράση της Φένιας που δεν είναι λογοτεχνία, είναι πραγματικότητα: «Μόλις έφτασα, δεν ήξερα τι να κάνω». Εκεί δεν έχεις χώρο για ωραιοποίηση. Ή καταλαβαίνεις ή δεν καταλαβαίνεις. Κάθε φορά που ακούω τη λέξη «υιοθεσία», το μυαλό μου δεν πάει σε έννοιες και “ωραία μηνύματα”. Πάει σε ένα παιδί που μπαίνει σε ένα σπίτι και δεν ξέρει πού να σταθεί. >>>
