Ο προβληματισμός αυτός οδήγησε στην αντιπαράθεση για το εάν τα καθόλου είναι εξίσου πραγματικά με τα επιμέρους, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα καθόλου προέρχονται από τη νόηση, ενώ τα επιμέρους είναι παρατηρησιακές οντότητες. Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία δύο μεγάλων φιλοσοφικών ρευμάτων: του ρεαλισμού, που υποστηρίζει την αυθύπαρκτη πραγματικότητα των καθόλου, και του νομιναλισμού, που τα απορρίπτει. Στην αναμέτρηση αυτή πρωταγωνίστησαν ο Σκώτος, υποστηρικτής της τυπικής αντικειμενικότητας και υπέρμαχος των εννοιών, και ο Όκαμ, επικριτικός ως προς τον ρόλο της νόησης.
