Μια αφηγηματική τοιχογραφία που καλύπτει την περίοδο του Πρώτου Πολέμου και της Οκτωβριανής Επανάστασης, του Μεσοπολέμου, της Κατοχής, του Εμφυλίου, του Ψυχρού Πολέμου, όχι σαν ιστορική μυθοπλασία ή βιωματική μαρτυρία, αλλά σαν υπερπραγματικό όνειρο, μέσα από τις εξομολογήσεις, μισοφανταστικές – μισοπραγματικές, μιας ξεπεσμένης κοσμοπολίτισσας καθηγήτριας γαλλικών, της κυρίας Δαμβέργη, στην πόλη ενός ανύπαρκτου νησιού, καθώς άρχίζει η δεκαετία του 1970.

Τρεις έφηβοι, δυο αγόρια κι ένα κορίτσι, κάποιος  παλαιοβιβλιοπώλης και μια ηλικιωμένη «βαρονοκοντέσα», σ’ ένα παράξενο τρίγωνο συνενοχής. Όλα κινούνται γύρω από ένα μυστήριο, που τέλος θα λυθεί και θα οδηγήσει τους ήρωές μας σε μια σχεδόν θρησκευτικής τάξεως εμπειρία. Η πορεία τους μέχρι την θαυματουργική λύση, διανθίζεται από παράδοξες ιστορίες και αναπολήσεις, ευφάνταστα κουτσομπολιά κι εξωφρενικά γεγονότα, άλλοτε σαν αυτόματη γραφή, άλλοτε σαν μυστικιστικό παραλήρημα, άλλοτε σαν καθαρευουσιάνικο μελόδραμα, άλλοτε σαν αιρετικό δοκίμιο, άλλοτε σαν παράδοξο συναξάρι, άλλοτε σαν αστυνομική ιστορία.
Το φαντασιακό της ιστορίας, των κοινωνιών, του πολιτισμού, σ’ ένα μυθιστόρημα που θυμίζει πεζό ποίημα εν εκτάσει. Ένα ρετρό “παραμύθι” για μεγάλους.