Έχει μνήμη ο καπνός ή μήπως είμαστε εμείς η μνήμη του; Τι θυμάται την ώρα που ανεβαίνει νωχελικά σε μικρούς κύκλους περιστρεφόμενους ανοιγοκλειόμενους αργά σαν ένας δισταγμός, σαν ίσως και σαν όχι, ένα αναποφάσιστο ανέβασμα ίδιος γαλάζιος καταρράκτης εκστατικός εξατμιζόμενος. Πώς είναι δυνατόν 41 άνθρωποι να αποφασίσουν να συντρέξουν στην αναπόλησή του είτε είχαν είτε δεν είχαν προσωπικά βιώματα, να αποδεχτούν να συμμετέχουν σε μια δουλειά συλλογική για τον καπνό, την καλλιέργεια του μύθου του, την επεξεργασία και για το βάσανό του; Ναι, να ζωντανέψει η εποχή εκείνη και η σκληρή εργασία. >>>