Μια ποίηση οπτική, ηχητική, λυρική, αλλά και τραγική για όσα συνθέτουν τον σύγχρονο κόσμο. Μολονότι αποτελείται από 29 μεμονωμένα ποιήματα, το βιβλίο θα μπορούσε να διαβαστεί και ως ένα ενιαίο συνθετικό ποίημα, με εμφανή τον διάλογο ποιητή-αναγνώστη. Σε αυτό συμβάλλει και η διευθέτηση των στίχων, όταν ενίοτε στοιχίζονται στα δεξιά της σελίδας δημιουργώντας ένα είδος κυκλοτερούς ανάγνωσης. >>>
Η σιωπή υπάρχει καταστατικά στη συλλογή όχι μόνον ως προϋπόθεση, αλλά και ως υπενθύμιση, που τη συναντάμε άλλοτε ως «δροσερή σιωπή» του δέντρου, «επιθυμία … βουβή» ή «περπατησιά στο σύμπαν σιωπηλή» ή «σιωπηρή ανατριχίλα στ’ ακροδάχτυλα» μιας αποσυρόμενης ζωής, άλλοτε ως ένα σιωπηλό, εγκαταλειμμένο βιολοντσέλο ή ως προγραμματική σιωπή ενός ανθρώπου που αρνείται να αφηγηθεί. >>>
