Η λαϊκότητα της κρητικής υπαίθρου συνομιλεί με τον λόγιο, υψηλό στοχασμό για τα μεγάλα ζητήματα της καρδιάς και του κόσμου. Ένα δοκίμιο πειραματικό, μια καινούργια ματιά στο υπαρξιακό βάθος της κρητικής προφορικής παράδοσης – απαλλαγμένη από τις συνήθεις στερεοτυπικές της προσλήψεις· είτε αυτές είναι αρνητικές, αποδομητικές είτε μουσειακές, εξιδανικευτικές.
Απ’ τα αρχαία χρόνια η Αρκαδική διάλεκτος συνδεόταν με την Κρήτη και την διάλεκτό της.
Έχοντας, λοιπόν, ρίζες τραχιές – ορεινές με την λιτότητα, σωστά σταθμισμένη, βούτηξα στις λέξεις και στις κρητικές μαντινάδες του δοκιμίου «Ο νους μου τα βουνά κρατεί», εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη. Η κρητική επαρχία στο προσκήνιο, με τον Ερωτόκριτο και τον Κορνάρο, στην αφετηρία. Λαϊκότητα και σοφία, αρμοσμένη στο μέτρο και το συλλογικό βίο. Στο απόγειο, σαν ύμνος, η πλαστικότητα του κρητικού γλωσσικού ιδιώματος. >>>
Δεν πρόκειται για μελέτη ακαδημαϊκού περιεχομένου, ούτε για λαογραφική καταγραφή, υπό τον ψυχρό φωτισμό της ταξινόμησης. Είναι ένα δοκίμιο βιωμένο, ένα εγχείρημα συγγραφής που έρχεται από τα μέσα προς τα έξω, εκεί όπου η εμπειρία, η μνήμη και ο στοχασμός συνάπτουν μια άτυπη, αλλά ισχυρή συμφωνία. >>>
