Όταν διαβάσει κανείς το «Ταξίδι στα εφτά βουνά», θα διαπιστώσει ότι ο Άρης, ο βασικός ήρωας του παραμυθιού, συναντάει εφτά διαφορετικά συναισθήματα που όλοι έχουμε βιώσει από παιδιά ως και ενήλικες και εξακολουθούμε να βιώνουμε καθημερινά. Ο αριθμός εφτά μόνο τυχαίος δεν είναι. Εφτά είναι οι μέρες της εβδομάδας, εφτά ίσως και παραπάνω τα συνασθήματα και οι διαθέσεις μας. Δεν αισθανόμαστε κάθε μέρα το ίδιο. Βιώνουμε διαφορετικά συναισθήματα ακόμα και την ίδια μέρα. Πόσο είμαστε σε θέση να τα αναγνωρίσουμε και να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να τα νιώσει; Πόσο φίλοι γινόμαστε με τα συναισθήματά μας; Με ποιο συναίσθημα/διάθεση αρχίζει η μέρα μας; Μας ακολουθεί το ίδιο συναίσθημα καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας; Αλλάζει αυτό και πώς; Εμείς επιλέγουμε. Αυτό το βιβλίο προάγει την καλλιέργεια, την εξωτερίκευση και την αποδοχή των συναισθημάτων, άρα και την αποδοχή του εαυτού μας. Η βαθύτερη αυτογνωσία μάς οδηγεί στη διαχείριση της συναισθηματικής κατάστασης, η οποία στη συνέχεια θα επιφέρει αποτροπή της ανεπιθύμητης συμπεριφοράς. Μετά την αποδοχή του εαυτού μας, ερχεται η κατανόηση και η αποδοχή του άλλου και τότε μπορούμε να «μπούμε στα παπούτσια του». Ρυθμίζουμε τον εαυτό μας στην αναγνώριση και την αποφυγή της παθητικής συμπεριφοράς και των συναισθημάτων που μας φέρνουν σε δύσκολη θέση. Ο Άρης είναι το παιδί που όλοι έχουμε μέσα μας, αλλά δεν το αφήνουμε να ταξιδέψει ελεύθερα.
Κάπου στην Εύβοια, υπάρχει ένα μικρό χωριό που λέγεται Στύρα. Εκεί, ζει ένα αγόρι ο Άρης. Ο Άρης λοιπόν μια μέρα, αποφάσισε να επισκεφτεί τα εφτά βουνά που βρίσκονταν κοντά στο χωριό του. Εφτά βουνά διαφορετικά μεταξύ τους, όπου το καθένα έκρυβε τους δικούς του θησαυρούς και ο Άρης ήταν έτοιμος να τους ανακαλύψει. Στο πρώτο βουνό που επισκέφτηκε, το βουνό της θλίψης πέρα από το όμορφο πυκνό του δάσος, συνάντησε μια ξεχωριστή βελανιδιά η οποία ήταν αρκετά λυπημένη. >>>