Ποιος ήταν πραγµατικά ο ∆υτικός Μεσαίωνας; Υπάρχουν όψεις του που ξεφεύγουν από τη γενική αντίληψη που έχουµε οι περισσότεροι για αυτή τη µακρά ιστορική περίοδο, η οποία πολλές φορές έχει χαρακτηριστεί «σκοτεινή»; Κατά τις τελευταίες δεκαετίες οι ιστορικοί, αναψηλαφώντας πολλές και διαφορετικές από τις συνιστώσες που συγκρότησαν τους µεσαιωνικούς χρόνους, έφεραν στην επιφάνεια µια άλλη πλευρά του Μεσαίωνα: εκείνη που προοιωνίζεται τους Νεότερους Χρόνους, που αµφισβητεί τις παγιωµένες αντιλήψεις, που βάζει τα θεµέλια για τη νέα πραγµατικότητα της Αναγέννησης. Από τους τροβαδούρους που υµνούν τη γυναίκα και τον έρωτα, το ιπποτικό ιδεώδες, τον γυναικείο µυστικισµό και την αλχηµεία, µέχρι τον ∆άντη, τους φιλοσόφους, τους πρώτους τολµηρούς εξερευνητές και τις µαθηµατικές αναζητήσεις στις οποίες βασίζεται η µέτρηση του χρόνου, ο Μεσαίωνας µπορεί να µας εκπλήξει µε την πρωτοτυπία της σκέψης του και τις «τοµές» που επιτυγχάνει σ’ έναν κόσµο που µονάχα επιφανειακά µοιάζει ακίνητος και αµετάβλητος... Ο παρών τόµος έχει στόχο να συστήσει στο ελληνικό κοινό, µε τρόπο ζωντανό και κατανοητό, κάποιες από τις πιο ενδιαφέρουσες και ρηξικέλευθες όψεις του ∆υτικού Μεσαίωνα.
Οι παλαιότερες θεωρήσεις περί του Μεσαίωνα περιείχαν όλες αρνητική χροιά, αφού όλοι οι μελετητές, από τον Εδουάρδο Γίββωνα ακόμη τον θεωρούσαν εποχή σκοταδισμού, οπισθοδρομικότητας και μισαλλοδοξίας. Και δεν έχουν, ίσως, εξολοκλήρου άδικο. Εντούτοις, είναι πλέον κοινώς παραδεκτό ότι ο Μεσαίωνας έχει αφήσει πολλά κατάλοιπα στη Νεώτερη εποχή, αφού πολλά από τα πράγματα που θεωρούμε σήμερα δεδομένα έχουν τις ρίζες τους στον Μεσαίωνα ως ιστορική περίοδο. Συν τοις άλλοις, ο Μεσαίωνας είχε και ορισμένες φωτεινές πλευρές, πέρα από τις άσχημές του και αυτές ακριβώς επιχειρεί να φωτίσει το εν λόγω πόνημα που φιλοδοξεί να βάλει το λιθαράκι του για μία αναθεώρηση της αφοριστικής εικόνας που είχε κυριαρχήσει κυρίως παλαιότερα για τους μεσαιωνικούς χρόνους >>>
