Η παλινδρομική της περιπλάνηση σε διαθέσεις και βιώματα παρακολουθεί την νομοτέλεια της επαναληπτικής πλανητικής κίνησης. Συγχρόνως η πλάνη των στέρεων βεβαιοτήτων ζυγιάζεται τόσο στην ενδεχομενικότητα της χωρικής (ενίοτε ονειρικής) εμπειρίας της ως πλάνητος, όσο και στην απαρέγκλιτη συνέπεια της χρονικής κύλισης του πλανήτη γη στην περιστροφική του τροχιά.


