Σ’ αυτό το βιβλίο ο Νίκος έχει ασχοληθεί σχεδόν αποκλειστικά με την έμμετρη ποίηση (με εξαίρεση τις τρεις τελευταίες σελίδες που είναι χαϊκού).
Αυτό, ταιριάζει πάρα πολύ με τη μυρωδιά της θάλασσας. Κατά κάποιο τρόπο, η ίδια η ποίηση ταιριάζει πάρα πολύ με τη θάλασσα. >>>
Ο Γεωργόπουλος αγαπά την παραδοσιακή στιχουργία, και εδώ σπεύδει να το αποδείξει με τρόπο εμφατικό: ο αναγνώστης, διατρέχοντας το βιβλίο, δεν θα βρει ούτε ένα ποίημα (από τα 30 συνολικά) που να μην υποτάσσεται στη ρίμα και στα παραδοσιακά μετρικά σχήματα ή -έστω- στην αυστηρή συλλαβομέτρηση. >>>
