Δεκαπέντε ιστορίες βγαλμένες από τα σκοτάδια άλλων εποχών, κυρίως από τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα. Προσωπικότητες βυθισμένες στους εφιάλτες τους και περιπλανήσεις μέσα στα ανθρώπινα πάθη και τους φόβους που ενίοτε αναδεικνύουν το φρικαλέο πρόσωπο του τρόμου. Ψυχολογικές περιγραφές και υπαρξιακές αγωνίες, συνθέτουν τις αφηγήσεις του συγγραφέα που αν και περιβάλλονται από το πέπλο του μύθου, δημιουργούν στον αναγνώστη το αίσθημα της ανάδυσης μιας εσωτερικής αλήθειας. Υπάρχουν κυριολεκτικά, σημεία στις ιστορίες που η περιγραφή του αλλόκοτου αποκτά σπάνια αληθοφάνεια. Αν και το θεματικό κέντρο των κειμένων αποτελεί ο παράφρονας ή ο βασανισμένος ήρωας, τα κείμενα έχουν μια αδιόρατη συνεκτικότητα με βασικό πυρήνα τη ζωή και το θάνατο. Οι μνήμες, ο τόπος, ο χώρος και ο χρόνος αποτελούν το πλαίσιο στο οποίο ο λογοτέχνης, ξετυλίγει την δυναμική της έκφρασης του με κυρίαρχο – αλλά όχι παντού – το υπερφυσικό στοιχείο. Ο χρόνος συστέλλεται ανάμεσα στις εκκωφαντικές εκρήξεις του νου, προβάλλοντας τις αγωνίες και τα πάθη των χαρακτήρων μέσα από γοτθικές υφάνσεις ενός φανταστικού τοπίου. Η αγωνία, η ευρηματικότητα, οι ανατροπές, οι καθηλωτικές περιγραφές, τα όρια ανάμεσα στην τρέλα και τη λογική, καθώς και οι εξωτερικεύσεις υπαρξιακών ερωτημάτων καθιστούν τις ιστορίες θελκτικές και προβάλουν μοναδικά τα στοιχεία ενός ψυχολογικού θρίλερ η μιας ιστορίας μυστηρίου.