Στις αρχές του 20ού αιώνα, η μοναδική ποδοσφαιρική διοργάνωση σε παγκόσμιο επίπεδο διεξαγόταν στους εκάστοτε Ολυμπιακούς Aγώνες. Η αρχή έγινε το 1908 στο Λονδίνο, έπειτα στη Στοκχόλμη το 1912 και εν συνεχεία σε Αμβέρσα (1920), Παρίσι (1924) και Άμστερνταμ (1928).
Λίγους μήνες, όμως, πριν την έναρξη των αγώνων στην πρωτεύουσα της Ολλανδίας, η ΦΙΦΑ στράφηκε εναντίον ενός εκ των όρων της ΔΟΕ. Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτόν, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή δεχόταν μόνον ερασιτέχνες αθλητές στα αγωνίσματα της.
Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου υποστήριξε ότι, με την λογική της ΔΟΕ, τα αστέρια της στρογγυλής θεάς δεν θα μπορούσαν να στελεχώσουν τις εθνικές ομάδες τους και το προϊόν θα παρέμενε υποβαθμισμένο, σε μία περίοδο που ο κόσμος είχε αγκαλιάσει το ποδόσφαιρο και το ενδιαφέρον διατηρούνταν σε υψηλό επίπεδο.
Η αντιπαράθεση οδήγησε τις δύο πλευρές σε οριστική ρήξη, η ΔΟΕ πήρε την απόφαση να αποσύρει το ποδόσφαιρο από τα Ολυμπιακά Αθλήματα και η ΦΙΦΑ τράβηξε τον δικό της δρόμο.
Ο Ζιλ Ριμέ (πρόεδρος της ΦΙΦΑ από το 1921) με μία 5μελή επιτροπή (Μπονέ, Μέισλ, Ντελονέ, Φερετί και Λίνεμαν) σχεδίασαν τη δημιουργία του Πρώτου Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στις 26 Μαΐου του 1928 η ΦΙΦΑ διεξήγαγε το συνέδριό της στο Άμστερνταμ και ενέκρινε την πρόταση του Ζιλ Ριμέ με ψήφους 25-5. Τι είπε λοιπόν ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας; Να αναλάβει εξ ολοκλήρου η ΦΙΦΑ την διεξαγωγή ενός διεθνούς τουρνουά με την συμμετοχή όσo τo δυνατόν περισσότερων εθνικών ομάδων.
Όπερ και εγένετο. Η απόφαση αυτή αποτέλεσε την ληξιαρχική πράξη γεννήσεως του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου με πρεμιέρα το 1930. Ένα χρόνο νωρίτερα, ο Γάλλος γλύπτης Αμπέλ Λαλφέρ δημιουργεί το «Κύπελλο Jules Rimet», προς τιμήν του ιθύνοντα νου αυτής της διοργάνωσης. Το τρόπαιο είναι χρυσό, ζυγίζει περίπου 4 κιλά και έχει ύψος 35 εκατοστά. Απεικονίζει μια φτερωτή μορφή της Νίκης και θα υποστεί πολλά... βάσανα στα επόμενα χρόνια της ζωής του.
