Γιατί από το εγώ στο μαζί; Γιατί όταν μοιράζεσαι οτιδήποτε, αυτό παίρνει αξία. Η στιγμή, η ανάμνηση, η στενοχώρια, η χαρά, το γέλιο. Η πιο λαμπερή πορεία, η πιο χαρούμενη στιγμή χάνεται στη μοναξιά τού εγώ, ενώ ζει για πάντα στη μνήμη του μαζί. Από το εγώ στο μαζί λοιπόν, για να βρίσκουν αξία οι αναμνήσεις μας, για να βρίσκουν αξία οι ζωές μας.
Πώς το βαριέμαι πια τ’ όνειρό μου, τα όνειρά μας είν’ πιο ωραία!
Αρλεκίνος
Μυρωδιές
Λιμάνια ξεχασμένα
Η χώρα των Κυκλώπων
Αν από τ' όνειρο θα πιω
Το χθες
Τρύπια βάρκα
Ιστορίες
Καινούργια αρχή
Φαντασία
Παράξενη ανθρωπότητα
Γκρίζα καταιγίδα
Όλα για σένα
Λευκή κιμωλία
Χάλκινες βραδιές
Καλειδοσκόπιο
Άλλος Ιούλης
Μια ξωτικιά πριγκίπισσα
Ακρόπρωρα
Κέντα φλος
Του Έρωτα τα πιόνια
Μαζί
Το αίνιγμα τ' Απρίλη
Ανεμόκηπος
Κόκκινο φεγγάρι
Τ' αύριο πάντοτε αργεί
Καλοκαίρια στην Αθήνα
Πριν πούμε καληνύχτα
