Οι ποιητικές εικόνες της Ζαχοπούλου χαρακτηρίζονται από έντονη εικονοποιία και αισθησιακή πυκνότητα. Η φύση λειτουργεί σαν βασικός χώρος αναφοράς, όχι όμως σαν ρομαντικό σκηνικό, σαν «αρχέγονη γλώσσα» που αποκαλύπτει βαθύτερες δομές της ύπαρξης. Μ’ αυτόν τον τρόπο η φύση αποκτά έναν μυστικιστικό χαρακτήρα, συνδέοντας το φυσικό με το μεταφυσικό.
>>>
Η τρίτη ποιητική συλλογή της Ξανθίππης Ζαχοπούλου κυκλοφορεί ήδη από τις εκδόσεις Το Ροδακιό. «Στύβοντας παπαρούνες», λέει ο τίτλος της και μας βάζει απευθείας σε μια εν ενεργεία διαδικασία, σε ένα συνεχόμενο γίγνεσθαι, σε μια ανολοκλήρωτη κατάσταση. Ήδη από τον τίτλο, η έμφαση δίνεται στη δημιουργία, στην πράξη που απομένει κυρίαρχη χωρίς να μαρτυρείται σε πρώτη φάση ο σκοπός ή η αιτία της. Η συλλογή αποτελείται από τρία τμήματα τα οποία συνδέονται άμεσα μεταξύ τους και αποτελούν ίσως σκαλοπάτια μιας ανάβασης προς ένα στόχο ή μιας καθόδου, αν θέλετε, προς τον εσώτερο εαυτό μας. >>>
