Είναι που η σιωπή αφουγκραζόταν
μες στα χρόνια τον κάθε χτύπο της
καρδιάς μες στης αληθινής αγάπης
το ζεστό φως και σαν χορδή τρεμάμενη
περίμενε την κατάλληλη στιγμή
για να σπάσει και η φωνή της
ν’ ακουστεί παράφορα, ελεύθερα
και δυνατά, χαραγμένη ανεξίτηλα
στις σελίδες αυτού του βιβλίου με
μελάνι από πορφύρα και φωτιά.
