«Ο Γιώργος Θ. Ηλιόπουλος, ή “Ιάκωβος” την εποχή του αγώνα κατά της χούντας των συνταγματαρχών, επιτέλους εκδίδει βιβλίο. Γράφω “επιτέλους” γιατί πολλές φορές το είχε σκεφθεί, αλλά δεν το έκανε. Δεν ήθελε. Τα κύρια χαρακτηριστικά του Ηλιόπουλου ήταν να ερμηνεύει σχεδόν τα πάντα με χιούμορ, και να προσεγγίζει με διάθεση διακωμώδησης καθετί που ήταν ή έμοιαζε με επίσημο. Είχε και έχει μια μόνιμη διάθεση ανατροπής. Γι’ αυτό κι όταν συζητά ακόμη και τα πιο σοβαρά θέματα φέρνει συνεχώς μπροστά την κωμική τους εκδοχή κι έτσι όσοι τον γνωρίζουμε καλά καταλαβαίνουμε την ειρωνεία του για πολλά. Το βιβλίο του αυτό είναι η φωτογράφιση, με λέξεις, προσώπων, πραγμάτων και καταστάσεων, άλλοτε αληθινών, άλλοτε φανταστικών και άλλοτε αληθινών μεν αλλά δοσμένων με ισχυρή δόση υπερβολής. Υπερβολή που, όμως, είναι σχεδόν πάντα προϊόν ερμηνείας από την οπτική της διακωμώδησης και της ανατροπής. Τον διευκολύνουν, βέβαια, δύο παράγοντες. Ο πρώτος είναι οι βεβαιότητες με τις οποίες μετείχαν οι φοιτητές στον αντιδικτατορικό αγώνα και κατά τη Μεταπολίτευση, δηλαδή πολύ νέα παιδιά που η ζωή υποχρέωνε να βουτήξουν στην απόλυτη σοβαρότητα, ενώ ήταν μόνο 18 έως 25 ετών. Κι ο δεύτερος, η υποκρισία της Αριστεράς, την οποία ο Ηλιόπουλος κατανόησε και αποκρυπτογράφησε εγκαίρως, όταν οι περισσότεροι από εμάς τρέφαμε αυταπάτες. Καλή απόλαυση!»

Ανδρέας Λοβέρδος

Ο Γιώργος Ηλιόπουλος γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1952 και από το 1955 μεγάλωσε στη Μεσσήνη (Νησί), απ’ όπου μόλις τελείωσε το Λύκειο, το 1970, έφυγε. Σπούδασε Nομικά στη Nομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έζησε μέχρι το 1986 στη Θεσσαλονίκη και έκτοτε ζει στην Αθήνα. Κατά την περίοδο της δικτατορίας ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση μέσω του Συλλόγου Πελοποννησίων Φοιτητών Θεσσαλονίκης και της Αντι-ΕΦΕΕ. Έχει δυο γιούς, τον Θοδωρή, ερευνητή στο Πανεπιστήμιο του Hasselt στο Βέλγιο και τον Φώτη, ερευνητή στο Πανεπιστήμιο του Harvard στη Βοστώνη, για τους οποίους είναι πολύ υπερήφανος.