Οι εξελίξεις στο χώρο της γενετικής και εν γένει των βιοϊα-τρικών επιστημών και η αδιάλειπτη έρευνα στον τομέα της αναπαραγωγικής ιατρικής, έχουν παράσχει στις μέρες μας μια ποικιλία διαφορετικών επιλογών στα άτομα/ζευγάρια που αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας και επι-θυμούν να αποκτήσουν τέκνο. Βάσει σύγχρονων μελετών, το 15% των ζευγαριών παγκοσμίως ταλανίζεται από προβλήμα-τα στειρότητας ενώ η απόκτηση τέκνων, σε αρκετές περιπτώ-σεις, καθίσταται μια ανεκπλήρωτη επιθυμία1. Η αξιοποίηση της μεθόδου της παρένθετης μητρότητας αποτελεί μια εκ των εναλλακτικών, η οποία φαίνεται να κερδίζει συνεχώς έδαφος, για άτομα και ζευγάρια τα οποία αδυνατούν να φέρουν στον κόσμο ένα παιδί με φυσικό τρόπο.