Κατεβάζει το κοτλέ παντελόνι του και κάθεται στην καρέκλα του. Το σχέδιο μου είναι μαλακία. Αδύνατον να χρησιμοποιήσω το πιστόλι γονατισμένη κάτω απ’ το γραφείο του. Πλαν μπε, λοιπόν. Δήθεν ξεκινάω, τον αγγίζω αηδιασμένη. Θυμάμαι το κοπίδι που έχω στο μανίκι του μπουφάν μου, το αφήνω να πέσει αργά στην παλάμη μου.
