Εξήντα τέσσερις μικρές αυτοβιογραφικές ιστορίες από τα χρόνια που ακολούθησαν τον αισιόδοξο δυναμισμό των φοιτητικών κινητοποιήσεων του ’60 και κινείται στους δρόμους της στρατιωτικής θητείας και του τιμωρητικού εγκλεισμού του για αντιδικτατορική δράση. Είναι στιγμές μιας συλλογικής ζωής. Καθημερινές, πολιτικές και ανεκδοτολογικές ενίοτε. Οι ιστορίες πολλές φορές έχουν έναν προσωπικό χαρακτήρα, κυρίως στις ιστορίες από το στρατό, όπου ο συγγραφέας βρίσκεται «ενώπιος ενωπίω» μόνος απέναντι σε ένα συνολικό σύστημα. Στο χώρο της φυλακής οι ιστορίες δεν έχουν την ίδια εσωτερική μοναχικότητα, εδώ η σύγκλιση κοινών στοιχείων δράσης και οι ιδεολογικές διεργασίες διαπλάθουν συντροφικότητα, ομαδικότητα και ταυτόχρονα συχνά μεγάλες αντιπαραθέσεις σε διαφορετικά επίπεδα.