«Εντυπωσιάστηκα διαβάζοντάς το. Τί τρυφερό! Σκέφτηκα. Οι στίχοι µε συγκίνησαν και µε εγκλώβισαν. Χτυποκάρδισα, κολακεύτηκ Η σκέψη αυτή δεν µε άφησε να χαρώ απόλυτα το νόηµα του γραπτού, ούτε να θεωρήσω βέβαιο ότι απευθυνόταν σ’ εµένα. Όµως η αβεβαιότητα κράτησε πολύ λίγο.. ..»
(Αντωνία Χαλλιορή)
