Ο Χαν μας καλεί με τη γραφή του να ρίξουμε τους φράχτες και τους τοίχους για να οδηγηθούμε εκ νέου στη γένεση του Άλλου. Συνηχεί εδώ με τον Λακάν ο οποίος παίζει με το λογοπαίγνιο L’a–mur (αντί amour , a –mur, τοίχος). Τα τείχη μιας κοινής γλώσσας και του συνειδητού που χρειάζεται να πριονίσουμε για να ανοίξουμε τους δρόμους του ασυνειδήτου και του αγνώστου. Κάπως έτσι και ο Μπαντιού μας καλεί να επινοήσουμε το Δύο του ‘Ερωτα ξεπερνώντας αυτή την πρώτη λαγνεία του Ομοίου που προβάλλουμε στον άλλο. >>>
