Κατάφερα να σταθώ όρθιος, αρπαγμένος από τον χειραγωγό, όταν η «Γεροντοκόρη», αφού αιωρήθηκε για λίγο καβάλα σ΄ ένα ψηλό συμπαγές κύμα, ξεκίνησε με ιλιγγιώδη ταχύτητα να βουτάει προς την άβυσσο.
«Αυτό είναι!» σκέφθηκα. «Το Κύμα Ακραίας Καταιγίδας, όπως το λένε τα ναυτικά βιβλία, αυτή είναι η τέλεια θανάσιμη βουτιά. Δεν γλυτώνουμε τώρα. Τώρα θα μας πάρει».
Το σκάφος καρφώθηκε σχεδόν κάθετα, κι εγώ βρέθηκα σαν θαλασσοπούλι να πετάω παράλληλα με την επιφάνεια του νερού.
