Εφτά λευκά πουκάμισα
Διηγήματα
Κυκλοφορεί
ISBN: 978-960-505-296-6
Άγρα, Αθήνα, 11/2017
1η έκδ. || Νέα
Γλώσσα: Ελληνική, Νέα
€ 10.90 (περ. ΦΠΑ 6%)
Βιβλίο, Χαρτόδετο
112 σελ.
Περιγραφή
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ, ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ που γράφτηκαν την περίοδο 2012-2017 ανάμεσα σε Βορρά και Νότο. Ιστορίες που γράφτηκαν με το μολύβι και τη γομολάστιχα. Με το σφυγμό τους. Με το ρυθμό της καρδιάς ενός ναυτικού, ενός νομάδα που μετακινείται διαρκώς με το μικρό του κοπάδι, ψάχνοντας το χόρτο του. Ιστορίες που γράφτηκαν κυρίως σε αίθουσες αναμονής αεροπλάνων, λεωφορείων και τρένων. Κι αν όχι όλες, οι περισσότερες κρύβουν ζηλότυπα στις αποσκευές τους το εισιτήριο της οριστικής επιστροφής. Μιας επιστροφής που διαρκώς αναβάλλεται. Εφτά λευκά πουκάμισα. Η καλή φορεσιά ενός σπιτιού που προσπάθησε να μην την τσα­λακώσει ποτέ και τη φόρεσε μονάχα στις μεγάλες του ώρες. Στα ταξίδια του στις στενές θάλασσες και στους χωματένιους δρόμους αυτού του βίου.
 
 
 
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
 
O ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΚΟΝΗΣ εργάζεται στο θέατρο. Γράφει λόγια για τραγούδια. Την περίοδο αυτή είναι καλλιτεχνικός διευθυντής στο ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας και στο Φεστιβάλ Φιλίππων.
Βιβλιοκριτικές
Ο Θοδωρής Γκόνης είναι ένας πολυτάλαντος δημιουργός: ποιητής, πεζογράφος, ηθοποιός, σκηνοθέτης, στιχουργός, άρα άνθρωπος προικισμένος με τα εφόδια της Τέχνης, άρα άτομο που σε κάθε του εμφάνιση σε οποιονδήποτε τομέα κάνει τη διαφορά, όχι τόσο από άποψη ποσότητας, αλλά το αντίθετο, από άποψη ποιότητας, η οποία συμπυκνούται στην ψίχα όπως του αμύγδαλου ή του καρυδιού, τόσο πολύτιμη είναι όσο και αυτή ... >>>
Ο λόγος του, τα λόγια που ομιλεί και γράφει, τραγούδια γίνονται, να τα έχει ο κόσμος στο μυαλό του κάθε που θα θέλει για λίγο να κρυφομιλήσει με τους δικούς του τους απόντες, όταν πεθυμήσει να δει λίγη πατρίδα, κάτι από την παιδική του ηλικία. Θυμάμαι κάποιο παλαιότερο τραγούδι του: Όλοι μου λεν να μη ρωτώ του κόσμου τους διαβάτες γιατί εσύ πια περπατάς σε άλλες τώρα στράτες Και συ κρυμμένος μέσα μου ζητάς ένα ποτήρι να πιούμε μαζί να τα πούμε Επιστρέφουν οι άνθρωποι σε τόπους οικείους, αλλά καμιά φορά και οι τόποι επιστρέφουν, λες και έχουν ψυχή και θυμούνται, συγκινούνται και συντροφεύουν. >>>

Add: 2018-06-06 11:55:43 - Upd: 2023-10-25 16:54:42