«Αυτό το παιδί θα πάει μπροστά αν δεν το παρακάνει», έγραψε ένας διορατικός δάσκαλος στον έλεγχο του δωδεκάχρονου Όλιβερ Σακς. Στη μετέπειτα ζωή του, ο Σακς δεν σταμάτησε ποτέ να ξεπερνάει τα όρια. Το Εν κινήσει: Μια ζωή είναι εμποτισμένο με μια ασίγαστη ενεργητικότητά που γίνεται φανερή από τις πρώτες κιόλας σελίδες, στις οποίες ο Σακς αφηγείται τη νεανική εμμονή του με τις μοτοσικλέτες και την ταχύτητα.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο νεαρός νευρολόγος δούλευε αρχικά στην Καλιφόρνια, παλεύοντας με τον εθισμό του στα ναρκωτικά, και αργότερα στη Νέα Υόρκη, όπου ανακάλυψε μια ξεχασμένη ασθένεια στους θαλάμους ενός νοσοκομείου για χρόνιες παθήσεις. Μέσα από αυτές τις εμπειρίες, η σχέση του με τους ασθενείς έφτασε να καθορίζει τη ζωή του. Ο Σακς φανερώνει ότι η ίδια ενεργητικότητα που βρίσκεται πίσω από τα σωματικά του πάθη — την άρση βαρών και την κολύμβηση — αποτελεί και κινητήρια δύναμη για τα διανοητικά του πάθη. Γράφει για τις σχέσεις του, τόσο τις ερωτικές όσο και τις διανοητικές, τις ενοχές που ένιωθε όταν εγκατέλειψε την οικογένειά του φεύγοντας για την Αμερική, τον στενό δεσμό του με τον σχιζοφρενή αδελφό του και τους συγγραφείς και επιστήμονες —τον Τομ Γκαν, τον Αλεξάντρ Ρ. Λούρια, τον Ουίσταν Όντεν, τον Τζέραλντ Έντελμαν, τον Φράνσις Κρικ — που τον επηρέασαν.
Links«Εν κινήσει: Μια ζωή», δίχως… μάσκα | Kαθημερινή
