Σε κάθε σπίτι, υπάρχει μια μικρή κοινωνία. Σ’ αυτό το σπίτι υπάρχει μια μικρή πάσχουσα κοινωνία. Μια κοινωνία που κρύβει την ασχήμια της αδέξια, που θάβει στον κήπο το ειδεχθές της παρελθόν. Μα, το παρελθόν είναι σπόρος, όσο πιο βαθιά στη γη χωθεί, τόσο πιο γερές ρίζες φτιάχνει όταν βλασταίνει ξανά. Πετά κλωνάρια, φυλλωσιά και φτιάχνει μια σκιά για να σκεπάσει το παρόν.
