Αν ακούσεις την πιο βαθιά μουσική, αν οι λέξεις σου ξέρουν να χορεύουν, αν οι εικόνες τυπώνονται στην καρδιά σου, αν δεν πάψεις ποτέ να διαβάζεις το παιδί που ήσουν κάποτε, αν το μέτρο είναι χάρισμά σου, αν οι κανόνες είναι στο χέρι σου και αν τα όρια δεν σε ορίζουν, αν ξέρεις γράμματα και μπορείς συχνά-πυκνά να βάζεις τα κλάματα, τότε ναι, μπορεί να γίνεις ή μπορεί να είσαι ποιητής. Ο Γιώργος Λεμπιδάκης συνέλεξε στο μικρό αυτό βιβλίο τους τονισμούς και τα στοχαστικά φορτία μιας ζωής. Ποιήματα ώριμα και συνάμα δροσερά, αναγνωρίσιμα και αιφνιδιαστικά, ποιήματα το δίχως άλλο. Διαβάζοντάς τα μοιάζει σαν να μην έχουν όλα για πάντα χαθεί.

ΤΩΡΑ

Τώρ’ από σένα την οδύνη
μόνο μπορώ να θυμηθώ
η λίμνη κι αν τους κύκλους σβήνει
την πέτρα κρύβει στο βυθό…

Ο Γιώργος Λεμπιδάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο. Πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών (Τμήμα Νομικών) άσκησε το λειτούργημα του δικηγόρου για τριάντα πέντε χρόνια στο Ηράκλειο.

Ποιήματά του έχουν περιληφθεί στην έκδοση του Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου Απόπειρες κατά συρροήν και στην έκδοση του Πανεπιστημίου Πατρών Κρητική Ποίηση. Έχει λάβει τιμητικές διακρίσεις από το Δήμο Ηρακλείου και από το Δήμο Αγίου Νικολάου. Ποιήματά του τυπώθηκαν επίσης στο περιοδικό των Φιλολόγων Όστρια και στον τοπικό τύπο.